wtorek, 30.08.2011, godz. 5:14

A1, B2… czyli jaki właściwie jest poziom twojego angielskiego?

Skalę szkolną znamy wszyscy aż za dobrze, zwykle bez problemu radzimy sobie ze skalą dziesięciopunktową albo procentową… ale jak porównać je między sobą, szczególnie gdy precyzyjne porównanie wyników jest niezbędne – jak na przykład podczas porównywania kwalifikacji kandydatów do pracy? O tym samym myślała Rada Europy kiedy postanowiła ujednolicić europejski system nauczania angielskiego i wprowadzić CEFR – Common European Framework of Reference for Languages. Jest to zestaw wytycznych dotyczących nauczania i oceniania języków obcych, obowiązujący w całej Europie i honorowany również poza nią (w Japonii, Kanadzie i Australii). CERF wprowadza nową skalę oceniania postępów w nauce angielskiego. Kolejne poziomy jakie można osiągnąć w tej skali to: A1, A2, B1, B2, C1, C2. Żeby lepiej orientować się w wynikach przedstawiamy opis każdego z poziomów.
Poziom A1, choć najniższy nie oznacza wcale nieznajomości angielskiego – wprost przeciwnie. Żeby uzyskać taką ocenę trzeba się wykazać znajomością i wykorzystywaniem podstawowych zwrotów potocznych i wyrażeń dotyczących życia codziennego. Osoba, która nauczyła się angielskiego na tym poziomie umie przedstawiać siebie i innych, zadawać oraz odpowiadać na podstawowe pytania dotyczące życia codziennego oraz prowadzić prostą rozmowę z osobą mówiącą powoli i wyraźnie. Jest to więc poziom podstawowy, który pozwala na prostą komunikację.
Na poziomie A2 nauki angielskiego rozumie się już wypowiedzi i wyrażenia potoczne dotyczące podstawowych tematów życia codziennego, takich jak miejsce zamieszkania czy rodzina. Potrafi się rozmawiać na proste tematy potoczne wymagające wymiany informacji na znane tematy, prostymi słowami opisywać swoje otoczenie czy pochodzenie oraz rozmawiać na tematy związane z podstawowymi kwestiami życia codziennego – na przykład zrobić zakupy. Ten poziom pozwala już na całkiem skuteczne przetrwanie za granicą.
Poziomy B (B1 i B2) to poziomy średnio zaawansowane. Student uczący się angielskiego na poziomie B1 przede wszystkim poszerza swoje słownictwo, dzięki czemu może już komunikować się w podstawowym zakresie na większość tematów z życia codziennego, dotyczących typowych, znanych jej zdarzeń, na przykład w szkole czy pracy. Potrafi tworzyć własne proste, ale spójne wypowiedzi na znane lub nietresujące go tematy. Na tym poziomie nauki angielskiego potrafi też formułować swoje myśli, na przykład opisywać i krótko uzasadniać swoje plany i aspiracje.
Na poziomie B2 zdobywa jeszcze szersze umiejętności komunikacyjne – rozumie główne watki zawarte w tekstach dotyczących zarówno tematów konkretnych jak i abstrakcyjnych. Rozumie też część słownictwa specjalistycznego czy technicznego dotyczącego tematu jej zainteresowań. Potrafi przeprowadzić płynna, w miarę swobodną rozmowę, nie wywołującą napięcia u żadnej ze stron. Jednym słowem – radzi sobie bardzo dobrze.
Poziom C to już poziom zaawansowany. Student uczący się angielskiego na poziomie C1 rozumie już nie tylko bezpośrednio wyrażone wątki w tekście ale także informacje przekazane niebezpośrednio. Potrafi spontanicznie i płynnie wyrażać swoje myśli, bez trudu odnajdując właściwe sformułowania. Bardzo dobrze radzi sobie w sytuacjach towarzyskich, zarówno nieformalnych jak i formalnych. Potrafi tworzyć wypowiedzi sprawnie posługując się zasadami erudycji. Natomiast osoby uczące się angielskiego na poziomie C2 płynnie posługują się językiem i rozumieją niemal wszystko.

Tagi: , ,

Skomentuj